Als alle spelers passen, verandert de Goulash de deling in een partij waarbij ieder voor zich speelt en zo weinig mogelijk punten probeert te verzamelen.
De Goulash bij Tarot is een variant waarmee een deling toch gespeeld kan worden wanneer geen enkele speler een contract aangaat. In plaats van de deling te laten vervallen, spelen de spelers ze toch, zonder nemer en zonder partner: ieder speelt voor zichzelf en probeert zo weinig mogelijk punten te verzamelen.
De Goulash keert zo het gebruikelijke doel van Tarot om. Het gaat niet meer om het halen van een contract of het behalen van zoveel mogelijk punten: het beste resultaat behaalt de speler die er het minst verzamelt.
De Goulash is een tafelvariant van Tarot en maakt geen deel uit van de officiële regels van de Franse Tarotbond (FFT). De hier gepresenteerde regels komen overeen met de versie die door TarotMate wordt gebruikt: ieder speelt individueel, de speler die de laatste slag wint neemt de chien, en de afrekening gebeurt via kruislingse betalingen tussen de spelers.
Afhankelijk van de tafel heet deze variant ook Vachette of "wie verliest, wint", en de regels verschillen van groep tot groep. In sommige kringen verwijst het woord "Goulash" zelfs naar iets heel anders, afkomstig uit het bridge: de kaarten worden zonder schudden opnieuw gedeeld om zeer sterke handen te krijgen, waarna een klassieke deling wordt gespeeld. Spreek vooraf af welke versie u speelt.
De Goulash treedt in werking wanneer tijdens het bieden geen enkele speler een contract heeft aangekondigd. In een klassieke partij zou de deling dan niet gespeeld worden en zou er opnieuw gedeeld worden.
Bij de Goulash besluiten de spelers daarentegen om de zojuist uitgedeelde deling te spelen. Er is geen nemer: elke speler houdt zijn kaarten en speelt voor zichzelf.
Er is dus geen contract, geen nemer en geen verdediging. De slagen worden individueel gewonnen en elke speler telt alleen de punten van de kaarten die hij zelf gewonnen heeft.
Zodra de Goulash geactiveerd is, speelt elke speler onafhankelijk van de anderen. Er is geen kamp van de nemer of verdediging meer: elke speler probeert eenvoudigweg het aantal punten dat hij zal verzamelen te beperken.
Het kaartspel volgt de gewone regels van Tarot: de spelers moeten met name de gevraagde kleur bekennen wanneer ze dat kunnen en de gebruikelijke regels rond troeven en slagen toepassen.
Het fundamentele verschil zit in het doel: een slag winnen is niet per se een goede zaak. Wanneer een slag meerdere waardevolle kaarten bevat, verhoogt de speler die hem wint zijn eigen puntentotaal.
Bij de Goulash wordt de gebruikelijke logica van Tarot omgekeerd. Een speler die veel punten verzamelt, behaalt een slecht resultaat, terwijl wie erin slaagt een laag totaal te behouden, bevoordeeld wordt bij de eindafrekening.
Men moet dus proberen slagen met veel punten te vermijden. Waardevolle kaarten worden zo kaarten die men zoveel mogelijk probeert te ontwijken.
De strategie bestaat er met name in de andere spelers de zwaarst beladen slagen te laten winnen wanneer de situatie dat toelaat.
Bij de Goulash blijft de chien gedurende de hele deling dichtgedekt. Geen enkele speler bekijkt hem en niemand neemt hem voor het einde van de deling.
De chien gaat systematisch naar de speler die de laatste slag wint. De punten van alle kaarten van de chien worden dan bij zijn eigen totaal opgeteld.
Deze regel maakt de laatste slag bijzonder belangrijk: de laatste slag winnen kan zwaar bestraft worden als de chien veel punten bevat.
Er valt dus niets te kiezen wat de chien betreft: bij de Goulash krijgt de winnaar van de laatste slag hem verplicht.
De Excuse behoudt tijdens het spel haar gebruikelijke werking. Wanneer ze in een slag gespeeld wordt, wint ze die slag niet en blijft ze bij de speler die haar gespeeld heeft.
Bij de laatste slag wordt haar rol bijzonder interessant: speelt een speler de Excuse op deze laatste slag, dan laat dit hem niet toe de slag te winnen. De speler die de slag daadwerkelijk wint, neemt dus de chien.
De Excuse stelt haar eigenaar zo in staat de laatste slag niet te winnen en zo te vermijden de chien te moeten nemen.
Een afspraak tussen de spelers: dit is de regel die TarotMate aanbeveelt, maar sommige tafels spelen de Excuse anders, bijvoorbeeld door haar de laatste slag te laten winnen. Spreek dit af voordat u begint. De app controleert het kaartspel niet: ze registreert alleen de punten van elke speler aan het einde van de deling.
De Petit, de 21 en de Excuse behouden hun gebruikelijke puntenwaarde wanneer ze in de slagen van een speler terechtkomen.
Maar aangezien er geen contract is, hebben de bouts geen bijzondere functie meer in het spel: ze worden gewoon meegeteld met de andere gewonnen kaarten.
De speler die een bout binnenhaalt, verhoogt zo zijn puntentotaal — precies wat hij probeert te vermijden.
Aan het einde van de deling telt elke speler de punten van zijn eigen slagen. De speler die de laatste slag gewonnen heeft, telt bovendien de punten van de kaarten van de chien bij zijn totaal op.
Het behaalde resultaat dient vervolgens rechtstreeks voor de afrekening tussen de spelers.
Het principe is eenvoudig: elke speler betaalt aan elk van de andere spelers een aantal punten gelijk aan zijn eigen totaal.
Bijvoorbeeld, bij vier spelers die respectievelijk 10, 20, 30 en 31 punten verzameld hebben:
De speler die het minst aantal punten verzameld heeft, staat er dus het beste voor: hoe minder punten hij heeft, hoe minder hij betaalt.
Dit systeem zorgt ervoor dat het totaal voor de hele tafel altijd nul blijft: de punten die sommige spelers verliezen, zijn precies degene die de anderen winnen.
In de praktijk hoeft u niet elke betaling uit te rekenen: het nettoresultaat van een speler is gelijk aan 91 min het aantal spelers vermenigvuldigd met zijn eigen punten. Bij vier spelers krijgt een speler die 10 punten verzameld heeft dus 91 − 4 × 10 = +51.
Met het vorige voorbeeld (10, 20, 30 en 31 punten bij vier spelers):
| Verzamelde punten | 10 | 20 | 30 | 31 |
|---|---|---|---|---|
| Nettoscore | +51 | +11 | −29 | −33 |
De score hangt dus rechtstreeks af van het puntenverschil: een speler die geen enkel punt verzamelt, wint 91 punten, en hoe meer punten een speler verzamelt, hoe zwaarder zijn verlies.
Sommige tafels die deze variant "Vachette" noemen, tellen anders, bijvoorbeeld met een vaste schaal volgens de rangschikking. TarotMate gebruikt de hier beschreven telling op basis van punten, de meest gangbare.
De Goulash vraagt om een heel andere aanpak dan klassiek Tarot. Aangezien elke speler voor zichzelf speelt en zijn totaal probeert te beperken, kan het winnen van een slag soms slecht nieuws zijn.
Men moet zoveel mogelijk vermijden slagen binnen te halen met de meest winstgevende kaarten in punten. De moeilijkheid bestaat er dus in zich van zijn gevaarlijke kaarten te ontdoen zonder verplicht te zijn de bijbehorende slagen te winnen.
De laatste slag kan ook bijzonder belangrijk zijn, aangezien de winnaar ervan verplicht de chien krijgt.
De Excuse kan dan een waardevolle strategische kaart worden: gespeeld op de laatste slag, stelt ze haar eigenaar in staat die slag niet te winnen en dus de chien niet te nemen.
Bij de Goulash is het doel niet langer punten te winnen maar ze te vermijden: de speler die er het minst verzamelt, betaalt het minst.
Bij het aanmaken van een partij biedt TarotMate twee soorten partijen aan.
De partij wordt gespeeld met het gebruikelijke bieden. Neemt een speler een contract, dan wordt de deling normaal gespeeld, met een nemer en een verdediging. Voor het geval dat iedereen past, kiest u vooraf wat de tafel doet:
Alle delingen worden meteen in Goulash gespeeld, zonder bieden: ieder speelt voor zichzelf en probeert zo weinig mogelijk punten te verzamelen.
In beide gevallen vult u eenvoudig de punten in die elke speler verzameld heeft, de chien inbegrepen voor de winnaar van de laatste slag. TarotMate controleert of het totaal 91 punten bedraagt en berekent automatisch de score van iedereen.
Met TarotMate kunt u klassiek Tarot spelen, de delingen waarbij iedereen past als Goulash spelen, of een hele partij in Goulash spelen.